Ümmet Var mı ki Lideri Olsun?

Gazze yanıyor, ölümler, tecavüzler, idamlar, açlık, yokluk...Türkistan susuyor, halkın kimliği, dini, dili ve kültürü sistematik bir şekilde yok ediliyor.Arakan unutuluyor, yaşanan insan hakları ihlalleri, katliamlar, sürgünler …Mekke sadece bir hatıraya dönüşüyor.

Ve biz hâlâ aynı cümleyi kuruyoruz:“Hz.

Ömer gibi bir lider lazım.” Gerçekten mi?

Hz.

Ömer’i bu kadar kolay anıyoruz fakat…Hz.

Ömer’in neyi temsil ettiğini konuşmuyoruz.

O, sadece güçlü bir lider değildi.O, aç bir çocuğun ağlamasını devlet meselesi yapan bir akıldı.Adaleti, kendi aleyhine bile işletebilen bir iradeydi.

Bugün biz neyin peşindeyiz?

Adalet mi?Yoksa güçlü bir “figür” mü?

Acı gerçek şu: Ümmet dediğimiz yapı…Artık bir gerçeklik değil, bir hatıra.

Çünkü ümmet olmak sadece aynı dine inanmak değildir.Aynı acıyı hissetmek, aynı sorumluluğu taşımaktır.

Gazze’ye bakıyoruz… üzülüyoruz.Türkistan’a bakıyoruz… kızıyoruz.Arakan’a bakıyoruz… içimiz yanıyor.

Ama sonra?

Hayatımıza devam ediyoruz.

Çünkü bu acılar artık bizi harekete geçirmiyor.Sadece duygulandırıyor.

İşte tam burada büyük kırılma başlıyor: Biz ümmet değiliz artık.Biz… aynı haberleri izleyen kalabalıklarız.

Aynı duyguyu anlık yaşayan…Ama aynı sorumluluğu taşımayan bir kalabalık.

Bu yüzden lider arıyoruz.

Çünkü sorumluluk almak istemiyoruz.

Siyasi açıdan bakalım: Bugünün dünyasında hiçbir lider tek başına ümmeti toparlayamaz.Çünkü ortada toparlanacak bir siyasal birlik yok.

Ulus devletler var.Çıkarlar var.İttifaklar var.

Ama ümmet bilinci yok.

Her ülke kendi hesabında.Her yönetim kendi koltuğunda.

Ve herkes kendi sınırının içinde “haklı”.

Sosyolojik olarak daha da net: Toplumlar bireyselleşti.İnanç, hayatın merkezinden çekildi.Ahlak, kişisel tercihe dönüştü. “Ben” büyüdü.“Biz” yok oldu.

Böyle bir zeminde…Hz.

Ömer çıksa bile yalnız kalır.

Asıl yüzleşmemiz gereken cümle şu: Biz lider kaybetmedik.Biz, lideri mümkün kılan toplumu kaybettik.

Hz.

Ömer’i doğuran şey sadece onun karakteri değildi.Onu taşıyan bir bilinç vardı.

Bugün o bilinç yok.

O yüzden açık konuşalım: Gazze’yi bir lider kurtarmayacak.Türkistan’ı bir lider kurtarmayacak.Arakan’ı bir lider kurtarmayacak.

Ama… Vicdanını yeniden inşa eden bir toplum kurtaracak.

Son söz: Biz hâlâ yanlış soruyu soruyoruz. “Kim lider olacak?” diye soruyoruz.

Oysa doğru soru şu: Biz…lideri hak edecek bir ümmet miyiz?

İşte cevap verilmesi gereken yer tam burası.