Taksim’i yasaklayamazsın

Ver gazı, çalıştır copları...

Kargaşa, kaos, çatışma iyi geliyor değil mi?

Bir meydanı yasaklarsın, yıllar sürecek kavganın fitilini bile bile ateşlersin.

Böylece her 1 Mayıs’ta çatışmayı, kaosu her şeyin önüne koyarsın.

Yine aynı senaryo işledi.

Taksim’e giden tüm yollar arbedenin, çatışmanın adresi oldu. 1 Mayıs’ı Taksim’de kutlamak isteyenlerin önünü kesmenin bir anlamı var mı?

Yok...

Onlar Taksim’e çıksa ne olur?

Geçmiş yıllarda da gördük ki, bayram olur.

Taksim kutlamaların adresi olur.

Başka da bir şey olmaz.

Ama iktidar inatla işçilere Taksim’i yasaklayıp her 1 Mayıs’ta Taksim’i kavganın adresi haline getiriyor.

Dünyanın hemen her yerinde simgeler, anıtlar, kutlamalar, anmalar, törenler, kurtuluş günleri vardır.

Orada yaşayanlar için hayatın vazgeçilmez parçasıdır.

Halkın ortak belleği, tarihi, geleneğidir.

Kimse bunun önünde durmayı bile düşünmez...10 Kasım’da Anıtkabir’de, 23 Nisan’da Meclis’te, 21 Mart’ta Diyarbakır’da olmak bizi birleştiren ortak değerlerdir.

Hacı Bektaş-ı Veli etkinlikleri Hacıbektaş’ta yapılır. 9 Eylül’de gözlerimizi İzmir’e çeviririz. 1 Mayıs’ta Taksim’de olmak da bizi birleştiren ortak değerler arasındadır.

İstanbul’da Taksim’i, İzmir’de Gündoğdu’yu, Ankara’da Tandoğan’ı yasaklayamazsın.

Eğer yasaklıyorsan, barikatlar kuruyor, polis yığıyorsan niyetin başkadır.

Taksim’i işçilere yasaklayamazsın; Taksim çalışanlar için gelenektir, tarihtir, vicdandır.

Her gün dünyayı yeniden kuruyorlarDünyaya işçiler hayat verir.

Onu her gün yeniden kurarlar.

Sabahları bindiğiniz vapuru onlar yaptı, iskeleyi onlar verir.

Vapura bindiğinizde bir çay bir simit keyfi yapmanız için siz daha uykudayken çayı demler, simidi pişirirler.İnsan tarih sahnesine çıktığından bu yana ne varsa onların ellerinde şekillendi.

Piramitleri yaptılar, Çin Seddi’ni inşa ettiler.

Tac Mahal onların ellerinde hayat buldu.

Uzaya giden füzeler, CERN’deki mühendislik harikası Hadron Çarpıştırıcısı da onların ellerinde doğdu.

Denizin altından iki ülkeyi bağlayan Manş Tüneli’ni, okyanusları birbirine bağlayan Panama Kanalı’nı işçiler yaptı.EŞİTLİK İSTİYORLARAma dünya kuruldu kurulalı kârın, rantın etrafında dönüyor.

Emeğin hakkını kimse vermek istemiyor.

Bütün bir ömür çalışsalar karınları doymaz.

Oysa emek olmazsa fabrikalar durur.

Emekçilerin mücadelesi olmazsa demokrasiler zayıf düşer, tiranların eli güçlenir.

Çünkü dünyaya bir araya gelmeyi, greve çıkmayı, mücadele etmeyi işçiler öğretti.

Sendikaları kurdular; patronları kontrol altında tutmak için demokrasiye sahip çıktılar.

Eşitlik ve özgürlük bayrağını ilk kez onlar açtı.Maaşlarını, tazminatlarını isterler, gözaltına alınırlar; sendika kurup bir araya gelmek isterler, gece yarısı evleri basılır.

Sokağa çıkarlar; coplanır, yerlerde sürüklenirler.

O yüzden işçiler 1 Mayıs’ta bayramlıklarını giyip meydanlara çıkmaz.

Pankartlarını, bayraklarını alıp yumruklarını sıkarak meydanlara çıkar, haklarını arar.

İşçiler 1912’den beri Türkiye’de her 1 Mayıs’ta meydanlara çıktı.

Haklarını aradı.

İşçiyi sokakta görmeye tahammül edemeyenler de her 1 Mayıs’ta işçiyi engellemeye çalıştı, çalışıyor.