Haber Detayı
Esman’ın susturulan gülüşü
Nâzım Hikmet’in Hiroşima için yazdığı ölü çocuklar şiiri, bugün Minab’ta bir kız okulunun enkazında yankılanıyor. Ölümleri niceliksel birer veriye, çocukları ise istatistiklere indirgeyen dünyaya karşı bir soru: Esman nasıl gülerdi? Bir fotoğraf karesinin donduramadığı, arama motorlarının bulamadığı o varoluşun ve yarım kalan gülüşlerin hikâyesi.
“Yedi yaşında bir kızım, büyümez ölü çocuklar./Saçlarım tutuştu önce, gözlerim yandı kavruldu./Bir avuç kül oluverdim, külüm havaya savruldu./Çalıyorum kapınızı, teyze, amca, bir imza ver./Çocuklar öl…